خداحافظی رونالدو از تیم ملی پرتغال؛ ماجرای شماره ۷ و اختلاف با خورخه ژسوس

فهرست مطالب
خداحافظی رونالدو از تیم ملی پرتغال در پنجشنبه ۵ نوامبر ۲۰۲۶ اعلام شد؛ پایانی که با پیام واگذاری پیراهن شماره ۷ همراه بود، اما حاشیههای هفتههای اخیر هم به این خبر ابعاد دیگری دادند. نیمکتنشینی مقابل نروژ، اختلاف با خورخه ژسوس و ترک اردوی پرتغال، آخرین روزهای حضور کاپیتان در تیم ملی را تحتتأثیر قرار دادند. بااینحال، هنوز نمیتوان این اختلاف را دلیل قطعی تصمیم او دانست. رونالدو در پیام خداحافظی از ۲۳ سال نمایندگی پرتغال گفت و اعلام کرد که پس از پنجره بازیهای ملی نوامبر از فوتبال ملی کنار میرود. این تصمیم به معنای پایان فوتبال حرفهای او نیست؛ کریستیانو همچنان در النصر عربستان بازی میکند.
رونالدو چه زمانی و با چه پیامی از تیم ملی خداحافظی کرد؟
رونالدو پنجشنبه ۵ نوامبر ۲۰۲۶ با انتشار ویدئویی در شبکههای اجتماعی، تصمیم خود برای پایاندادن به دوران ملیاش را اعلام کرد. نخستین بخش پیام او خطاب به مردم پرتغال بود: (روز آن رسیده است که پیراهن شماره ۷ تیم ملیمان را پس بدهم).
او در ادامه توضیح داد که هیچوقت این پیراهن را متعلق به خودش بهتنهایی نمیدانسته، اما طی ۲۳ سال افتخار و مسئولیت پوشیدن، دفاعکردن و همراهداشتن آن در ورزشگاههای سراسر جهان را داشته است.
رونالدو تصمیمش را آسان ندانست و گفت بعضی انتخابها تنها با عقل گرفته نمیشوند و قلب نیز در آنها نقش دارد. او از خانواده، همتیمیها، مربیان و هوادارانی تشکر کرد که در این مسیر همراهش بودند. عبارت «پرتغال همیشه بخشی از من خواهد بود» نیز پیام خداحافظی او را به پایان رساند.
دوران ملی رونالدو از اوت ۲۰۰۳ آغاز شد و او در مجموع ۲۳۴ بازی، ۱۴۶ گل برای پرتغال به ثمر رساند. هر دو آمار، رکورد فوتبال ملی مردان جهان هستند. او همچنین نخستین بازیکنی است که در شش دوره مختلف جام جهانی موفق به گلزنی شده است.
نیمکتنشینی مقابل نروژ و آغاز حاشیه با خورخه ژسوس
حاشیههای اخیر در اردوی پاییز پرتغال شدت گرفت. رونالدو در دیدار مقابل ولز در ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۶ به میدان رفت، اما سه روز بعد در مسابقه برابر نروژ تمام بازی را روی نیمکت سپری کرد. این اتفاق در شرایطی رخ داد که او محروم نبود و غیبتش به دلیل مصدومیت نیز اعلام نشده بود.
تنش زمانی جدیتر شد که خورخه ژسوس، سرمربی پرتغال، پیش از دیدار با دانمارک اعلام کرد رونالدو در ترکیب اصلی قرار نمیگیرد. کاپیتان پرتغال که انتظار داشت شرایط حضورش در تیم به شکل دیگری مدیریت شود، پس از نشست خبری ژسوس و پیش از تمرین در ورزشگاه پارکن کپنهاگ، اردوی تیم را ترک کرد.
این اتفاق بهسرعت به یکی از خبرهای مهم فوتبال پرتغال تبدیل شد. رونالدو در ادامه اعلام کرد که در زمان مناسب درباره دلیل تصمیمش توضیح خواهد داد. خروج او از اردو بدون هماهنگی، علاوه بر ایجاد حاشیه رسانهای، موضوع رسیدگی انضباطی فدراسیون فوتبال پرتغال نیز شد.

روایت رونالدو از قولشکنی سرمربی پرتغال چه بود؟
رونالدو در بیانیهای که ۶ اکتبر منتشر کرد، جزئیات بیشتری از اختلافش با ژسوس را توضیح داد. به روایت او، توافق شده بود که برای مدیریت شرایط بدنیاش، دو مسابقه مقابل نروژ و دانمارک را از دست بدهد.
بااینحال، به گفته رونالدو، در روز مسابقه نروژ یکی از اعضای کادر فنی به او اطلاع داد که سرمربی قصد دارد با او صحبت کند. ژسوس از او پرسید آیا آمادگی بازی به مدت ۳۰ دقیقه را دارد و رونالدو نیز با این پیشنهاد موافقت کرد. او سپس از نیمه دوم شروع به گرمکردن کرد، اما در نهایت به زمین فرستاده نشد.
رونالدو این اتفاق را نخستین بدقولی سرمربی دانست. او همچنین گفت پس از مسابقه جلسهای با حضور ژسوس و سیمائو کوتینیو، مدیر ورزشی النصر، برگزار شده است. به روایت او، قرار بود سرمربی در نشست خبری بعدی درباره شرایط بازی توضیح دهد؛ اما صحبتهای عمومی ژسوس با توافق خصوصی آنها مطابقت نداشت.
این در حالی بود که ژسوس وجود چنین توافقی را رد کرد. بنابراین، جزئیات این اختلاف همچنان بر اساس دو روایت متفاوت مطرح شده است و نباید ادعاهای یکی از طرفین را بهعنوان واقعیتی اثباتشده در نظر گرفت.
رونالدو در همان بیانیه از هواداران و همتیمیهایش عذرخواهی کرد و گفت با وجود اتفاقات پیشآمده، همچنان برای دعوت به تیم ملی در دسترس خواهد بود. او همچنین پذیرفت که فدراسیون حق دارد رفتار او را بررسی و مجازات کند. در نهایت، فدراسیون فوتبال پرتغال در ۱۹ اکتبر محرومیت ۳۰روزه و جریمه ۲۵۵ یورویی برای او در نظر گرفت.
آیا اختلاف با خورخه ژسوس دلیل خداحافظی رونالدو بود؟
همزمانی اختلاف با ژسوس و اعلام بازنشستگی ملی، این سؤال را ایجاد میکند که آیا رونالدو به دلیل نیمکتنشینی و حاشیههای اردو تصمیم به خداحافظی گرفته است؟
در حال حاضر، پاسخ قطعی برای این سؤال وجود ندارد. خروج رونالدو از اردو در ۳۰ سپتامبر اتفاق افتاد و او در ۵ نوامبر تصمیم خود را اعلام کرد. بنابراین، اختلاف با سرمربی بخشی از اتفاقات مهم روزهای پایانی حضورش در تیم ملی بود، اما بهتنهایی نمیتواند علت اصلی این تصمیم تلقی شود.
نکته مهم این است که رونالدو در پیام خداحافظی خود اشاره مستقیمی به ژسوس یا اختلافات اخیر نکرد. او بیشتر بر ۲۳ سال حضور در تیم ملی، افتخار نمایندگی پرتغال و مسئولیتی که پوشیدن پیراهن شماره ۷ برایش داشته، تأکید کرد.
ژسوس نیز پس از انتشار پیام خداحافظی گفت پیشتر درباره آینده ملی با رونالدو صحبت کرده و از او خواسته بود در تیم بماند؛ بااینحال، تصمیم کاپیتان را پذیرفته است. این صحبتها نشان میدهد که دستکم از نگاه سرمربی، اختلاف اخیر لزوماً به معنای قطع رابطه دائمی با رونالدو نبوده است.
از شماره ۱۷ تا شماره ۷؛ دو دهه با پیراهن پرتغال
کریستیانو رونالدو در ۲۰ اوت ۲۰۰۳ و در ۱۸ سالگی، مقابل قزاقستان نخستین بازی ملی خود را انجام داد. او در آن مقطع پیراهن شماره ۱۷ را میپوشید؛ شماره ۷ در اختیار لوئیس فیگو بود. رونالدو در یورو ۲۰۰۴ نیز با شماره ۱۷ به میدان رفت و در ادامه، پس از بازنشستگی ملی فیگو، شماره ۷ را به شکل ثابت در اختیار گرفت. این شماره از یورو ۲۰۰۸ بیش از پیش با نام رونالدو شناخته شد.
در سال ۲۰۱۶، پیراهن قرمز پرتغال با جزئیات سبز به یکی از نمادهای مهم دوران ملی رونالدو تبدیل شد؛ همان دورهای که این تیم برای نخستین بار قهرمانی اروپا را تجربه کرد. در جام جهانی ۲۰۲۲ نیز پیراهن قرمز پرتغال با شماره ۷ رونالدو در مرکز توجه بود. برای مشاهده جزئیات طراحی لباسها و مرور مدلهای مختلف این سالها، میتوانید مقاله «بهترین کیتهای تاریخ تیم ملی پرتغال» را در وینتیج اسپرت مطالعه کنید.
پایان حضور ملی، نه پایان فوتبال رونالدو
بازنشستگی از تیم ملی به معنای خداحافظی رونالدو از فوتبال حرفهای نیست. او همچنان بازیکن النصر عربستان است و میتواند دوران باشگاهی خود را ادامه دهد. در واقع، تصمیم اخیر فقط به حضور او در مسابقات ملی مربوط میشود و نباید آن را با پایان دوران بازیاش اشتباه گرفت.
شماره ۷ پرتغال قرار است در اختیار نسل بعدی بازیکنان قرار بگیرد، اما جایگاه رونالدو در تاریخ فوتبال این کشور با پایان حضورش در تیم ملی تغییر نمیکند. او پس از ۲۳ سال، با رکورد ۲۳۴ بازی و ۱۴۶ گل ملی، فصلی را به پایان میبرد که نامش برای همیشه با پیراهن قرمز پرتغال گره خورده است.


